De klik moet er zijn

Hoewel mijn cliënten weten wat ik bedoel als ik het heb over een klik die er moet zijn, wordt er door veel mensen wat fronsend gekeken als ik hetzelfde zeg. Door hen wordt ‘de klik’ afgedaan als zweverig. Via een mail van RBCZ een overkoepelende organisatie waarbij ik uiteraard ook aangesloten ben, werd ik verwezen naar een eerde gepubliceerd artikel waarin ‘de klik’ ook beschreven wordt. Tot mijn verrassing in relatie tot de reguliere gezondheidszorg, om precies te zijn de GGZ.

Elk mens is uniek

We zijn allemaal verschillend, elk mens is uniek. Daarom passen complementaire therapeuten al sinds jaar en dag hun behandeling aan jou aan. Er is geen ‘one size fits all’ en gelukkig hebben steeds meer mensen die ervaring. In het hiervoor genoemde artikel wordt hoogleraar en psychiater Van Os geciteerd: “Zo blijkt dat elke patiënt uniek is qua klachten en respons op de behandeling. ‘Als iedereen anders is, waarom dan niet juist kijken naar de uniciteit? Waarom de sterke drang om alles te moeten classificeren?’. En dat is precies wat wij als reflexologen, acupuncturisten, orthomoleculair therapeuten en vele andere disciplines binnen de complementaire geneeskunde al jaren doen. Zou het konijn dan nu eindelijk ook wat verder uit de hoge hoed komen in het zogenoemde reguliere landschap/

Wetenschappelijk bewezen

Een van de grote bezwaren tegen complementaire, aanvullende behandelingen is dat wat wij doen niet wetenschappelijk bewezen zou zijn. Er zijn richtlijnen voor wetenschappelijk onderzoek en bewijs. Maar wat is bewezen? Neem de wetenschappelijke onderzoeken, testen en rapporten die voorafgaan aan het op de markt brengen van een nieuw medicijn. Die zijn van oudsher gebaseerd op een Westerse man van een bepaalde leeftijd met bepaalde overeenkomsten. In de praktijk geeft een medicijn dat gebaseerd op die groep ontwikkeld is, bij mannen van bijvoorbeeld Aziatische of Afrikaanse afkomst, andere effecten. Om maar niet te spreken over vrouwen, of kinderen.

Geen pilletje

Ik geef je geen pilletje om je klacht te verbeteren. We gaan in gesprek, ik kijk naar je, luister naar je, onderzoek je voeten en behandel je. De vele protocollen die ik heb zet ik in diverse combinaties in. ik kan een klacht vanuit diverse kanten benaderen omdat de ene cliënt een klacht anders ervaart dan de andere. De aanleiding anders is, hun achtergrond anders is. En daar houd ik rekening mee.

Baat

Als therapeut geef ik de cliënt, het systeem van de cliënt een zetje waar hij of zij zelf verder mee aan de slag kan. Mijn behandeling brengt processen in het lichaam van de cliënt (weer) in beweging en daarnaast luister ik naar degene die bij me is. Dat is ook iets wat ik regelmatig te horen krijg: ‘Bij jou kan ik tenminste mijn verhaal kwijt. Jij luistert tenminste.’ Nog mooier is dat cliënten vaak zelf antwoorden vinden op iets waarmee ze zitten door er hardop tegen mij over te praten. Oefeningen en andere tips die de cliënt meekrijgt zijn bedoeld om het behandeleffect te versterken. Als een cliënt dan aangeeft zich beter te voelen, minder klachten te ervaren en mij op enig moment niet meer nodig te hebben, is dat dat wetenschappelijk bewijs? Vast niet. Heeft die cliënt dat nodig? Zeker niet. De cliënt heeft baat bij het gehoord, gezien en behandeld worden en daar gaat het om.

Samenwerking

Er zin inmiddels wat samenwerkingsverbanden waarin regulier en complementair elkaar opzoeken en van elkaar proberen te leren. Er zijn veel mensen met psychische problemen; met long covid; met klachten zonder aantoonbare oorzaken die veel baat zouden hebben bij samenwerking. Als alle disciplines van Nederland er samen zouden zijn voor hun cliënten, hoe mooi zou dat zijn! De ene keer door een gesprek met een psycholoog in combinatie met een behandeling door een acupuncturist. Een andere keer een operatie waarvoor bij de voorbereiding en de revalidatie een voetreflextherapeut en een fysiotherapeut betrokken worden. Om maar iets te noemen. En wat te denken van het geven van handmassages aan bewoners van een verzorgingshuis waardoor rustgevende medicatie kan worden verminderd terwijl mensen genieten van de aandacht en zich gezien voelen?

Samen

Ik hoop dat we massaal anders gaan denken zodat op korte termijn anders wordt omgegaan met klachten, met gezondheidszorg en met elkaar. Als regulier en complementair de handen ineen slaan dan kunnen we samen een mooie slag maken. Vooral in het belang van al die mensen die nu en de komende jaren te maken krijgen met gezondheidsperikelen terwijl er steeds minder mogelijk is op de huidige manier. Samen kunnen we een mooi aandeel leveren in die verandering, op een breder vlak dan waar nu in WOZO naar gekeken wordt. Samen, maar wel met de benodigde klik tussen zorgvrager en de zorgverlener, waar zij elkaar ook ontmoeten.

Hoe denk jij hierover? Laat het me hieronder weten of vul het contactformulier in.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


De verificatie periode van reCAPTCHA is verlopen. Laad de pagina opnieuw.